Nie ulega wątpliwości, że emocje odgrywają kluczową rolę w życiu człowieka. Pomagają zrozumieć siebie i otaczającą rzeczywistość oraz prawidłowo funkcjonować w społeczeństwie i w zgodzie z sobą. Co jednak, jeśli ktoś nie potrafi zidentyfikować czy opisać własnych uczuć?

Kompetencja emocjonalna to skuteczność w przeprowadzaniu wywołujących emocje transakcji społecznych, gdzie skuteczność odznacza zdolności i umiejętności jednostki pozwalające jej osiągnąć wybrany cel.

Wyróżnia się następujące komponenty:

  • Umiejętność kompetencji emocjonalnej
  • Umiejętność różnicowania emocji
  • Zdolność do używania określeń werbalnych dla opisu emocji wspólnych kulturowo
  • Umiejętność empatycznego angażowania się w emocjonalne doświadczenia innych
  • Zdolność rozumienia braku zgodności między wewnętrznym stanem emocjonalnym a zewnętrzną ekspresją
  • Świadomość kulturowych reguł i norm emocjonalnych
  • Umiejętność uwzględniania informacji o partnerze interakcji
  • Zdolność rozumienia że zachowania wyrażające emocje oddziałuje na inne
  • Umiejętność adaptacyjnego radzenia sobie z przykrymi emocjami
  • Wiedza na temat tego, że natura relacji interpersonalnych jest wyznaczana przez stopień emocjonalnej bezpośredniości
  • Poczucie emocjonalnej skuteczności

Czym jest aleksytymia?

Aleksytymia to deficyty, które obejmują niezdolność do identyfikacji uczuć oraz wykorzystania języka do opisu uczuć jak również brak umiejętności odczuwania różnicy miedzy emocjami i ich odczuciami cielesnymi, ubóstwo w obszarze marzeń i fantazji oraz tendencję do pełnych szczegółów opisów dotyczących danego epizodu wywołującego emocje.

 

Jaki jest aleksytymik?

  • Jest emocjonalnym analfabetą
  • Nie rozumie objawów będących przejawem emocji
  • Za swoje negatywne reakcje obwinia innych
  • Nie fantazjuje, nie ma marzeń
  • Unika nieznanych sytuacji
  • Jest sfrustrowana z powodu zaburzenia
  • Jest pozbawiona umiejętności abstrakcyjnego myślenia
  • Twardo stąpa po ziemi
  • Nie ma umiejętności radzenia sobie ze stresem
  • Przez innych postrzegana jako osoba spokojna, opanowana
  • Najczęściej jest dzieckiem rodziców nadopiekuńczych lub zaniedbujących
  • Ma uczucia, ale nie umie ich nazwać
  • Mówiąc o sobie często używa formy trzecio osobowej
  • Nierzadko popada w nałogi
  • Nie dostrzega problemów w sobie
  • Nie widzi potrzeby udziału w terapii
  • Nie jest skłonna do autorefleksji
  • Jest odrzucana i nierozumiana przez bliskich
  • Charakteryzuje ja sztywne myślenie
  • Nawiązuje chaotyczne kontakty interpersonalne
  • Ma ubogie słownictwo emocjonalne
  • Nie potrafi komunikować własnych uczuć
  • Nie potrafi odróżnić pobudzenia fizjologicznego od tego wywołanego jakąś sytuacją

Jakie działania należy podjąć wobec ucznia z syndromem aleksytymii?

 

  1. Diagnoza
  2. Współpraca z rodzicami
  3. Współpraca z terapeutą
  4. Pomoc psychologiczno-pedagogiczna