W zależności od sposobu opieki nad dzieckiem jakość relacji dziecka z rodzicem może być różna. Najczęściej wyróżnia się trzy główne style przywiązania: bezpieczny, lekowo-ambiwalentny i unikający. Styl przywiązania ma istotny wpływ na funkcjonowanie dziecka.

Udowodniono, że dzieci bezpiecznie przywiązane do rodzica wykazują większą ciekawość poznawczą, otwarciej komunikują swoje emocje, są bardziej empatyczne i stosunkowo łatwiej nawiązują relacje rówieśnicze w porównaniu z dziećmi charakteryzującymi się którymś z pozabezpieczanych stylów przywiązania. Te ostanie gorzej radzą sobie z regulowaniem emocji oraz trafnym rozpoznawaniem ich i rozumieniem u innych osób, wykazują tendencję do wycofywania się z kontaktów społecznych bądź też do ograniczonej autonomii i nadmiernej zależności od innych osób.

Styl przywiązania BEZPIECZNY

Relacja z rodzicami:

Rodzic zdolny do empatycznego postrzegania rzeczywistości z perspektywy dziecka, dostrzegania i poprawnego interpretowania jego sygnałów, dostrajania nich do swoich reakcji i odpowiadania na jego potrzeby

Obraz siebie:

Pozytywna samoocena, poczucie skuteczności oraz bycia kochanym i akceptowanym

Obraz innych:

Przekonanie o tym, że inni są godni zaufania i maja dobre intencje

Ogólne funkcjonowanie dziecka:

Umiejętność otwartego i adekwatnego wyrażania emocji, ciekawość poznawcza

 

Styl przywiązania AMBIWALENTNY

Relacja z rodzicami:

Rodzic niekonsekwentny w sposobach reagowania i zaspokajania potrzeb swojego dziecka, niepotrafiący dostroić się do jego rytmu i potrzeb

Obraz siebie:

Przekonania o własnej słabości i niezaradności, niskie poczucie własnej wartości

Obraz innych:

Niespójny obraz innych, niepewność co do ich osiągalności

Ogólne funkcjonowanie dziecka:

Tendencja do odbierania bodźców jako bardziej zagrażających niż są w rzeczywistości, wysoka wrażliwość na oznaki odrzucenia ze strony innych osób, duża potrzeba bliskości połączona z lekiem przed odrzuceniem

 

Styl przywiązania UNIKAJĄCY:

Relacja z rodzicami:

Rodzic nie potrafiący przyjąć perspektywy dziecka, emocjonalnie obojętny, odrzucajacy

Obraz siebie:

Pozornie wysoka samoocena, poczucie samodzielności, zdolności i samowystarczalności, które ma charakter obronny

Obraz innych:

Negatywny obraz innych, przekonanie, że są odrzucający, niedostępni, krzywdzący

Ogólne funkcjonowanie dziecka:

Problemy z rozpoznawaniem własnych stanów emocjonalnych, odwracanie uwagi od zagrażających myśli i wspomnień, maskowanie ekspresji emocjonalnej, nadmierna samodzielność i autonomia, pozorna obojętność wobec opiekuna, w relacjach z rówieśnikami często nasilone zachowania agresywne

 

JAK ZBUDOWAĆ POZYTYWNĄ, OPARTĄ NA POCZUCIU BEZPIECZEŃSTWA RELACJE Z DZIECKIEM?

  • Traktuj dziecko, jak Ty sam chciałbyś być traktowany
  • Staraj się rozpoznawać, co ono chce Ci powiedzieć poprzez różne sygnały i reaguj adekwatnie
  • Staraj się dostrzegać i rozumieć potrzeby dziecka
  • Staraj się nadawać strukturę i znaczenie jego doświadczeniom
  • Stawiaj przed dzieckiem wymagania, które są dla niego wyzwaniem, a nie zagrożeniem
  • Adekwatnie do wieku zachęcaj do samodzielności
  • Odkrywaj z dzieckiem jego talenty i mocne strony, doceniajcie je i pielęgnujcie
  • Pomagaj dziecku w pracy nad tym, co sprawia mu trudność
  • Nie zawstydzaj, nie porównuj
  • Wspieraj dziecko emocjonalnie
  • Bądź świadom swoich własnych zasobów i ograniczeń oraz tego jak Twoja własna postawa i sposób wychowania Ciebie wpływają na Twoje relacje z dzieckiem

Opracowała : A. Wałęsa