Istnieje ugruntowana obiegowa opinia, że dzieci są albo niewystarczająco mądre, albo zdolne, ale leniwe. Ta pierwsza definicja dotyczy dzieci niezbyt lotnych, ta druga tych, które obiektywnie mają możliwości intelektualne, ale z jakiegoś powodu ich nie wykorzystują. W ocenie większości dorosłych powód jest oczywisty i jest nim lenistwo. Bo przecież gdyby tylko popracowały, mogłyby mieć wspaniałe wyniki, gdyby tylko chciały….. I tu pojawia się pytanie: dlaczego nie pracują, dlaczego nie chcą?

PRZYCZYNY

  1. Obiektywne i niezależne od dziecka trudności, czyli obniżone możliwości
  2. Problemy emocjonalne dziecka
  3. Znaczne i permanentne zmęczenie dziecka
  4. Nadmierna kontrola i nadmierne zaangażowanie rodziców
  5. Sama szkoła
  6. Wyręczanie dzieci przez rodziców

POMOC

  • Dzieci ze specyficznymi trudnościami w nauce powinny:
  • zostać objęte fachową pomocą
  • otrzymać jasną informację o powodach swoich niepowodzeń
  • Dzieci ze zmniejszonymi umiejętnościami wykonawczymi powinny otrzymać pomoc od dorosłych, polegającą na nauce i ćwiczeniu konkretnych umiejętności
  • Dzieci z obniżonymi możliwościami intelektualnymi powinny mieć dostosowany do ich możliwości program
  • Dzieci z problemami emocjonalnymi powinny otrzymać adekwatną pomoc i wsparcie polegające na:
  • zadbaniu o komunikację i dobrą atmosferę
  • wsparciu terapeutycznym
  • zajęciach psychoedukacyjnych i profilaktycznych

WAŻNE WSKAZÓWKI

  1. Przeciwdziałanie przeciążeniu dziecka warto zacząć od zadbania o higienę psychiczną i higienę pracy w całej rodzinie.
  2. Nadmierne zaangażowanie i kontrolę warto zastąpić towarzyszeniem dziecku w wyznaczaniu celów, w razie konieczności, udzielaniu pomocy w ich realizacji.
  3. Jeżeli przyczyną zniechęcenia dziecka do nauki jest osoba nauczyciela lub atmosfera w klasie lub w szkole, warto jest podjąć odpowiednie kroki – rozpoznać sytuację oraz postarać się wpłynąć na jej zmianę, a przynajmniej okazać dziecku zrozumienie.
  4. Co się zaś tyczy tzw. modelowania, czyli mimowolnego tworzenia wzorów do powielania przez nasze dzieci, warto zacząć się od przyjrzenia sobie – naszej własnej pracowitości, stosunkowi do nauki, samorozwoju.
  5. W końcu każde dziecko powinno dostawać informację i w domu, i w szkole, że popełnianie błędów jest naturalnym i koniecznym elementem nauki.
  6. Każde dziecko powinno tez być doceniane za wysiłek, wkład pracy, postępy małe i duże, za pomysłowość i odwagę w podejmowaniu wyzwań lub szukaniu rozwiązań.
  7. Każde dziecko w ramach nauki szkolnej powinno być wyposażone w wiedzę o tym, JAK się uczyć, aby nauka była maksymalnie efektywna a nie ciężka, nudna i nieskuteczna.

 

 

Opracowanie: Agnieszka Wałęsa