Zdarza się, że dostrzegając różne niepokojące sygnały w zachowaniu dziecka, składamy to na karp trudnego okresu dorastania, czasowej niedyspozycji, trudności charakteru oddziedziczonego po bliższych lub dalszych krewnych. Znajdując coraz to nowe wytłumaczenia dla danego stanu rzeczy, uspokajamy się i czekamy na rozwój wypadków.

Kiedy już coraz wyraźniej widzimy, ze coś się dzieje nie tak, bywa, ze powodowani lekiem i poczuciem winy tracimy głowę i gubimy się w tym, co możemy zrobić. Być może zatem lepiej o tym nie rozmawiać, żeby nie wywoływać przysłowiowego wilka z lasu? – niekiedy myślimy. Nic bardziej mylnego! To właśnie otwarta i szczera rozmowa jest kluczem do zrozumienia tego, co dzieje się z naszym dzieckiem.

Jak rozmawiać z nastoletnim dzieckiem, o tym co nas niepokoi?

To, co nie pomaga w rozmowie z nastolatkiem:

  • Wygłaszanie kazań i robienie wykładów
  • Używanie szantażu
  • Groźby
  • Narzucanie gotowych rozwiązań

Pomaga natomiast:

  • Mówienie, o tym co się czuje w związku z niepokojącymi zachowaniami nastolatka
  • Stawianie granic i konsekwentne ich egzekwowanie
  • Uprzedzanie o tym, jakie zostaną podjęte kroki w przypadku pojawienia się trudności w utrzymaniu kontroli nad swoim zachowaniem
  • Podejmowanie interwencji

Rodzicu, zanim przeprowadzisz rozmowę z dzieckiem, przygotuj się do tego!

Wskazówki dla Rodzica:

  1. Przed rozmowa z dzieckiem spróbuj wczuć się w jego sytuację i postaraj się zrozumieć to, co się z nim dzieje i jaką w jego życiu funkcje pełnią zachowania ryzykowne
  2. Ważne, abyś pamiętał, że sięganie po zachowania ryzykowne może się wiązać z realizacją różnych potrzeb psychologicznych
  3. Rozmawiaj w sytuacji, w której ty i dziecko będziecie mogli czuć się komfortowo
  4. Zacznij od opisania spostrzeganej przez Ciebie sytuacji
  5. Zaznaczaj dziecku, ze jesteś gotowy do rozmawiania o nim i jego sprawach, nawet jeżeli ono w danym momencie nie chce
  6. Mów o swoich odczuciach, które wywołują niepokojące zachowania dziecka
  7. Powiedz o swoich oczekiwaniach
  8. Wspólnie ustalcie zasady współpracy
  9. Uprzedź kiedy, jakie i w jakich warunkach podejmiesz interwencję
  10. Wyjaśnij dziecku, jakie ryzyko i konsekwencje wiążą się z zachowaniami ryzykownymi
  11. W trakcie rozmowy szukaj z dzieckiem przyczyn jego zachowania oraz alternatywnych sposobów radzenia sobie.

 

Opracowanie : Agnieszka Wałęsa